Hikaye

 

 

İnsanın Ne Düşüneceği Belli Olmaz

Suavi Süalp


«Düşünüyoruz, öyleyse varız...»

Arkadan bir ses:

— Hayır, yokuz...

Başka bir ses, (tabi türlü dillerden... Fakat biz burada hepsini Türkçe yazıyoruz.) Evet başka bir ses:

Bal gibi varız.. Çünkü düşünmeseydim var olur muyduk?..

Diğer ses:

—Öyleyse tarif et, düşünce nedir?..

Bir başkası:

Düşünce düşüncedir... İnsan düşünmeseydi düşünemezdi...

Peki, ne diye demişler, «düşün düşün şeydir işin?» diye...

Sahibinin sesi:

O diyen düşünmesini bilmiyormuş. Bu kadar şey düşünülmeseydi olur muydu?..

Birisi:

Siz neyi düşünürseniz düşünün ben artık, hiçbir şey düşünemiyorum. Ben kendimi düşünü yorum... Karı, çocuklar vız gelir...

Egoist...

Efendim...

Beyler, lütfen düşünerek konuşunuz... Şahsiyat yapmayınız..

Cevdet haklı...

Bir kere onun adı Cevdet değil, Leon. Düşünmeden konuşma!..

Aman sen pek mi düşünürsün? Düşünseydin borcunu verirdin...

Başka biri:

Ben şu anda ne düşünüyorum biliyor musunuz?..

Herkes:

Neyi?..

Seni Marsella seni... Korfu adasının karanlık kumsallarında saçların çam dalları gibi kokarken, sana sahip olduğum geceyi... Marsella neredesin?..

Buradayım Sabahattin, fakat çok kalabalık, yanma gelemiyorum...

Bir başkası:

Benim düşüncemi kimse anlayamaz!..

Biri:

Benimkini de...

Diğeri:

Bazen şöyle düşünüyorum da hayat bir sinema şeridi gibi...

Kes ulan, herkes senin düşünceni, mi düşünecek?..

Başkan:

Rica ederim, herkes kendi kendine düşünsün, düşünceler karışıyor.

Kalın bir ses:

Ben artık düşünmeyeceğim. Düşündük di ne oldu?.. Kimse bizi düşündü mü?..

Sen de kendini düşün..

Biri:

Onu düşünmekle çok düşüncesizlik ettim...

Peki beyler, biz buraya neden toplandık? Hiç bunu düşündünüz mü?..

Sahi düşünmedik...

Başkası:

Düşüncesizlik bizde... İşini gücünü bırak gel...

Doğru.. Ne kadar düşüncesizlik...

Beş on kişi:

Hepimiz düşüncesiziz. İşimiz gücümüz vardı...

Yüz elli kişi:

Düşünmeden yapılan iş böyle olur.. O kadar masraf ettik...

İki milyon kişi:

Peki, buraya gelmeyi kim düşündü?..

Beş yüz milyon kişi daha:

Demek ki düşünmeden geldik...

Geri kalanlar:

Ne düşüncesizlik...

Başkan;

Rica ederim, düşünmeden karar vermeyin.. Kongre daha yeni başladı...

Herkes:

Onu mu düşüneceğiz, herkes memleketine arkadaşlar!..

Başkan:

Canım düşünmeden karar vermeyin!..

Herkes:

Düşüncenizi kendinize saklayın!..

Herkes gider. Başkan yalnız kalır. Derin derin düşünür. Kendi kendine:

Doğru, herkes beni mi düşünecek... Aman, benim de düşündüğüm şeye bak... Giderlerse gitsinler. Onların düşüncesizliğini ben mi düşüneceğim?.. der ve o da düşünceli bir halde yürür...

 

 

 

 


 


Ana Sayfaya Dönmek İçin Tıklayın 

  www.aymavisi.org  
 

 

 

 

 
 + Büyüt | - Küçült