Rüyamın Labirenti

 

Rüyamda bir labirentteydim

Gizemli bir yanı yoktu

Bu dünya ne kadarsa o kadar

Dönüyordum hep aynı yerde

İlk zamanlar ağlıyordum

Mutluluğunu yitirmiş

Yeni doğan her bebek gibi

Sonraları çevreme kulak vermeye başladım

İnsanların beni gözlediğini fark ettim

Böylece kendim hakkımda bir fikir edindim

Onlara benzemek için dönmeyi bırakmam gerekiyordu

Hiç söylemeseler de tüm varlıkların dizilişinin

Benimle uyumsuz olduğundan bunu anlamıştım

Ama yeri olamazdı insanın bir labirentte

Üstelik dönüp dolaşıp geliyordum hep aynı yere

Tekrarın acı verişi bir uyarandı devam için

Devam acı vericiydi

Acıysa değişimin isteğiydi

Yaşama baktığımda yerinde duruyordu

Güneş gibi doğup batıyordu hiç kımıldamadan

Evlerin duvarları yoktu

Televizyon seyredenler, konuşanlar, yemek yiyenler

Nasıl oluyorsa farkında olmadan yılların geçişi,

Hayat da öyle yaşanıyordu

Bir rüyadan uyanmak gibi

Ölüm geldiğinde seninle kalan

Başlangıçta neyse tekrar olan

Hala sözcüklere sığınan fani

Hala kendini düşünen aptal

Hepsi bu labirenteydi

Acı her nasılsa bunları bana göstermişti

Esir olanların onlar olduğunu

Bu uzun tekrarlarda bana anlatmıştı

Yolların bir aldatmacadan ibaret

Seçimlerin ise gerçek olduğunu

Böylece yıllarca bana gardiyanlık yapmış olan

Basit bir duvarı aştım

Batmakta olan güneş yabani otları

Kırmızıdan turuncuya boyamıştı

Yeni dünya göremeyeceğim kadar genişti

 Ama sevmeyi yüreğimde hissedebiliyordum ki

Bu evrendi.

 

Tunay

 

 

 

Ana Sayfaya Gitmek İçin Tıklayın

www.aymavisi.org