Yaratıcı Kekemelik

Anne Sauvagnargues


Eğer dilin bütünü bir küçültme uygulamasıysa, bütün konuşmacılar bir şair değildirler elbette: biçemin başarısı aşkın ve dil olgusu dışındaki unsurları çağrıştırmaksızın alışılmış kullanım üzerinde karar kılar. Bu, biçemin dilbilimsel ve yazınsal düzenlemeler için küçükoluş ile girişilmiş değişim işini devam ettiren kekemelik gibi yoğun bir tanımıdır: yaratım, yoğun ve kuralsız gücüne engel olamayan ve bu yüzden yazını, türlerini ve kodlarını değiştiren “bir dil incelemesidir”[1] [2] [3]. Dil içinde, Proust yöntemi olan ve Deleuze'ün yapıtını ısrarla vurgulayan ve onun yazın üzerine yazdığı son kitabının Critique et Clinique'in başlığı olan bir '"yabancı dil” oluşturmaya yönelir: “güzel kitaplar bir tür yabancı dilde yazılıyorlar”. Bu yaratıcı kekemelik ya da bu yabancı dil sözün etkilemesiyle karıştırılmamalıdır. Bu durum dili “dilbilgisi dışılığın” sınırına iten yoğun bir kullanımdan ileri gelir. Dilin söz içinde değişimi söz konusudur. Bu bakımdan ‘‘kekemelik yöntemi iki dillilik yöntemi kadar yaklaşıktır'’’, ve sanki yaratıcı bir bozulma elde etmek için kalıplaşmış olanı yok etmek yeterliymiş gibi yabancı bir dilde yazmanın ve dildeki düzensizliğe öykünmenin yeterli olduğuna inandırabilirse kendisini yanıltıcı gösterir. Dilin kötü kullanımı dışındaki bir kuralı benimsetmek söz konusu değildir, ama dili kendi değişken oluşum kılıfına bırakmak söz konusudur: “dilde küçük bir kullanımı “gerçekleştirmek” ve güç ve büyüklük unsurlarını kesip atmak”1Biçemin bu yoğun ve çıkarımsal tanımı. “yaratıcının gerçeğinin” “bireysel ruhbilimsel bir yaratımdan” ayrıldığını gösterir. Buna “ılımlılıkla” ve ‘‘yaratıcı çıkarımla” ayrıca “değişkenlerin sürekli değişim halinde olmasıyla” varılır ki bu durum dili “kendi yoğunluk ve değerler sürekliliğine” bırakır[4] [5] [6].

Bu nedenle her zaman biçem yoğun, dilbilgisi dışı, küçükoluş ya da dilin hayvanoluşu gibi bir değişimi içeren kaçış yolu olarak tanımlanır Yani özdeklerin ve dili kendi yoğun sınırı, “anlamdan kaçan çığlık olan müzikal yurtsuzlaştırması ile ilişki içine koyan sözcelem koşullarının yaratıcı dönüşümüdür. Burada dilin organsız bedenine değinilir ve yazın kendi soyut gücünü ve göstergebilimsel etkisini benimsetir. Küçük dil sesbilgisinin yoğun kısmını ve dilbilgisi kullanımının siyasi sınırını etkiler. Kafka, Goethe Almancasına Musevi dilinin özenticiliğini ve Almancayı Meyrink’in barok özenticiliğinin gereksizliği anlamında değil, ama bir fakirleşme bir kısıtlanma, “yoğun bir yetingenlik” anlamında bozan bir Çek deyimselciliğini benimsetir. Yaratım daima çıkarımsaldır: biçem dile kendi yeni bir düzenlemeyi gerçekleştirecek uygun denge koşullarını kazandırır ve dile küçükolma özelliğini benimsetir.

 

[1]        DELEUZE, GUATTARI, MP, 130-1.

[2]        DELEUZE, CC, 93-94.

[3]        DELEUZE, S, 108.

[4]        DELEUZE, S, 107.

[5]        DELEUZE et GUATTARI. MP, 123-125.

[6]        DELEUZE ET GUATTARI, K. 12.

 

 

 

 


 


Ana Sayfaya Dönmek İçin Tıklayın 

  www.aymavisi.org  
 

 

 

 

Edebiyat

 

 

 

 
 + Büyüt | - Küçült